1) Bodderblaumhonnich
oder, as de vörnehm Lür secht: "Löwenzahnmarmelade"
Toerst snied mitn scharpen Kökenmess vun de Bodderblaum de Blüdnstempels af. Dat sün de lüttschen Stengels mit veel Blüdnstauf un Nektor. De Blüdnstempels un jonge geele Blüdnbläer utm Innern vun de Blüd twüschen Knief un Duumn, un eenmol afknipen. So blievt de Bodderblaum maistn Dails heel, un de lüttschen Immen fünn ok noch wat an. Over fast snieden, un nich ruttrekken. Anners hest de wit Deel vun de Stengels, dat is wieder keen schlimmn Sok, over bingt ok keen Smack un keen Farv inn Honnich. Bi´n Snieden gaut uppassen, dat keen Flaigen, Käfers un greune Bläer inn Pott rin kommt. Dat is en bannichen Pütscherkroom, bit do een kleen Pott tohoop hest. Dor leerst, wat dat haitn soll, wat de ool Lüh ümme secht: Geduld, Vernunfd un Habergrütz, de sün to veelen Soken nütz.
Dat Kooken is so eenfach as Plattsnacken.
Toerst fülls alns Gesammelde inn Meßpot un kiekst wo viel dat geem hat. Givst dat inn Kookpot, denn de sülbige Menge an Schelierzucke (twee to een) dotau, de halve Menge an Zucke, un de dubbelde Menge an Woare inn Pott. Nu bruks wieder nix, as to kooken, so as dat up de Beschrievung vun´n Schelierzucke staht (dree Minuden).
Nu in lüttsche Glaspötte gaiten, Deggel rup, un koolt weern loten. Dat givt ok Lüh, dei stelln de Glaspötte upn Deggel. So blievt keen Luft dotwüschen un de Deggel ward bervör dat afkeult so richtig hit, un lüttsche Bakterien, dei vliecht noch im Deggel setten daun, goht dobi ok noch leddich.
Toletzt noch en smucken Upkleber rup.
Dor lickmuulst di noch.
2) Fliederbeerblüdnschelee
oder, as de vörnehm Lüh secht: "Holunderblütengelee"
(kömmt, as bald, as ick Tied hev dat tohooptoschrievn)
Neues aus der Alt-Isenhägener Hexenküche:
Wem die gegrillten Mäusebraten in zerlassenem Schneckenfett mit Knollenblätterpilzen leid sind, der probiere doch auch mal was Frisches:
